نسل یاس

داستان های عبرت آموز

yasemanarmin — Fri, 16 May 2008 17:41:57 GMT

سلام دوستان

چند تا داستان میذارم براتون واقعا جالب هستن حتما بخونید سر فرصت

این داستان در باره یک دختر که معلم روستا بود و یک پسر باغبان است . بزرگترین آرزوی پسر این بود که هر روز در کنار پنجره صدای زیبای دختر را بشنود . او فکر می کرد که هیچ کسی همانند این دختر صدای نرم و دلنشین ندارد . اما روزی از روزها ، پسر متوجه شد که صدای دختر گرفته است . او در گوشه ای از حیاط مدرسه مخفیانه به داخل کلاس نگاه می کرد و متوجه شد دختر از نهایت درد گلو چهره اش تغییر کرده است . پس از پایان کلاس ، پسر به سراغ دختر رفت و متوجه که دختر اهل جنوب است و تحمل آب و هوای خشک شمالی را ندارد و به همین دلیل صدایش نیز تغییر کرده است . روز بعد ، دختر متوجه فنجان آبی شد که روی میزش گذاشته شده بود . آب را نوشید . سپس ابرو در هم کشید و گفت : چقدر تلخ است . اما پسر متوجه شد که صدای دختر پس از نوشیدن آب بهتر شده است . زیرا او این آب را از جوانه نیلوفر تهیه کرده بود که با خوردن آن درد انسان کاهش می یابد . پسر هر روز به این کار ادامه می داد و پس از چیدن جوانه ها ، دوایی آماده کرده و قبل از کلاس مخفیانه روی میز دختر می گذاشت . روزی از روزها ، دختر زودتر از پسر به کلاس آمد و در پشت در پنهانی به تماشای حرکات پسر پرداخت و به ماجرا پی برد . در همین جا از پسر پرسید : پس تو هر روز جوانه نیلوفر را برای من تهیه می کنی ؟ پسر سری تکان داد و با لکنت زبان جواب داد : بله ، بله ، متوجه شدم صدای شما تغییر کرده است و این دوا برای کاهش درد شما مناست است . از آن به بعد ، پسر هر روز تخم نیلوفر را می چید و دوای دختر را آماده می کرد . روزی از روزها ، پسر از معلم روستایی پرسید : تو دیگر از تلخی این دوا نمی ترسی ؟ دختر لبخندی زد و گفت : این شیرین ترین دارو جهان است

-----------------------------------------------------------------------------------------------

روزی از روزها، پدری بعد از کار خسته و کوفته به خانه باز گشت. مقابل در خانه متوجه شد که پسر پنج ساله اش مقابل در ایستاده و منتظر او است.
پسرک پرسید:" با با ، می توانه سئوالی از شما بپرسم؟" پدر جواب داد: چه سئوالی؟ پسرک گفت:" با با ، درآمد یک ساعت شما چقدر است؟" پدر تعجب کرد و گفت: "برای چه این سئوال را می کنی" و کمی ناراحت شد. پسرک گفت:" فقط می خواهم بدانم، اگر ممکن است به من بگویید!" پدر در جواب گفت:"

yasemanarmin — Tue, 08 Apr 2008 18:47:49 GMT

استادي درشروع کلاس درس ، ليواني پراز آب به دست گرفت. آن را بالا گرفت که همه ببينند. بعد از شاگردان پرسيد: به نظر شما وزن اين ليوان چقدر است ؟
شاگردان جواب دادند 50 گرم ، استاد گفت : من هم بدون وزن کردن ، نمي دانم دقيقا“ وزنش چقدراست . اما سوال من اين است : اگر من اين ليوان آب را چند دقيقه همين طور نگه دارم ، چه اتفاقي خواهد افتاد ؟
شاگردان گفتند : هيچ اتفاقي نمي افتد، استاد پرسيد خوب ، اگر يک ساعت همين طور نگه دارم ، چه اتفاقي مي افتد؟
يکي از شاگردان گفت : دست تان کم کم درد ميگيرد.
حق با توست . حالا اگر يک روز تمام آن را نگه دارم چه؟
شاگرد ديگري جسارتا" گفت : دست تان بي حس مي شود عضلات به شدت تحت فشار قرار ميگيرند و فلج مي شوند . و مطمئنا“ کارتان به بيمارستان خواهد کشيد و همه شاگردان خنديدند.
استاد گفت : خيلي خوب است . ولي آيا در اين مدت وزن ليوان تغييرکرده است؟
شاگردان جواب دادند : نه
پس چه چيز باعث درد و فشار روي عضلات مي شود ؟ درعوض من چه بايد بکنم؟
شاگردان گيج شدند. يکي از آنها گفت : ليوان را زمين بگذاريد.
استاد گفت : دقيقا" مشکلات زندگي هم مثل همين است اگر آنها را چند دقيقه در ذهن تان نگه داريد اشکالي ندارد. اگر مدت طولاني تري به آنها فکر کنيد، به درد خواهند آمد اگر بيشتر از آن نگه شان داريد، فلج تان مي کنند و ديگر قادر به انجام کاري نخواهيد بود.
فکرکردن به مشکلات زندگي مهم است. اما مهم تر آن است که درپايان هر روز و پيش از خواب، آنها را زمين بگذاريد به اين ترتيب تحت فشار قرار نمي گيرند هر روز صبح سرحال و قوي بيدار مي شويد و قادر خواهيد بود از عهده هرمسئله و چالشي که برايتان پيش مي آيد، برآييد.
دوست من ، يادت باشد که ليوان آب را همين امروز زمين بگذاري زندگي همين است.

سیزده خط برای زندگی

yasemanarmin — Sun, 10 Feb 2008 15:53:02 GMT

دوستت دارم ، نه به خاطر شخصیت تو ، بلکه به خاطر شخصیتی که من در هنگام با تو بودن پیدا می کنم.
هیچ کس لیاقت اشکهای تو را ندارد و کسی که چنین ارزشی دارد باعث اشک ریختن تو نمی شود.
اگر کسی تو را آن طور که می خواهی دوست ندارد ، به این معنی نیست که تو را با تمام وجودش دوست ندارد.
دوست واقعی کسی است که دستهای تو را بگیرد ولی قلب تو را لمس کند .
بدترین شکل دلتنگی برای کسی آن است که در کنار او باشی و بدانی که هرگز به او نخواهی رسید .
هرگز لبخند را ترک نکن ‚ حتی وقتی ناراحتی چون هر کس امکان دارد عاشق لبخند تو شود.
تو ممکن است در تمام دنیا فقط یک نفر باشی ، ولی برای بعضی افراد تمام دنیا هستی.
هرگز وقتت را با کسی که حاضر نیست وقتش را با تو بگذراند ، نگذران .
شاید خدا خواسته است که ابتدا بسیاری افراد نامناسب را بشناسی و سپس شخص مناسب را ، به این ترتیب. وقتی او را یافتی بهتر می توانی شکرگزار باشی.
به چیزی که گذشت غم مخور ، به آن چه پس از آن آمد لبخند بزن .
همیشه افرادی هستند که تو را می آزارند ، با این حال همواره به دیگران اعتماد کن و فقط مواظب باش که به کسی که تو را آزرده ، دوباره اعتماد نکنی.
خود را به فرد بهتری تبدیل کن و مطمئن باش که خود را می شناسی قبل از آنکه شخص دیگری را بشناسی و انتظار داشته باشی او تو را بشناسد .
زیاده از حد خود را تحت فشار نگذار ، بهترین چیزها در زمانی اتفاق می افتد که انتظارش را نداری .

گابریل گارسیا مارکز

yasemanarmin — Thu, 27 Dec 2007 17:36:18 GMT

تو به تصویری چه کودکانه دلباخته ای *** منو اونجوری که که در باور خود ساخته ای

تو به نقشی که چه دوره از من *** عکس ماهه توی اب روشن

توی رویایی مثله بیداری *** تو میخوای که ماهو از برکه بیای برداری

من نه عمری پشت شیشه چون عروسک بودم** نه که خفته بین پنبه ها و پولک بودم

من اگر سردار عشقم یا که پاک باخته ام ** سرنوشتم را با دستان خودم ساخته ام

قصه ها گذشته بر من تا بدانم کیستم ** سرگذشتم هر چه بوده من پشیمون نیستم

یه زمان عاشق و گاهی توی اغوش هوس * هر چه بوده همه انتخاب من بوده و بس

گاهی سرشار از حقیقت گاهی مغلوب گناه * هرچه هستم تو فقط منرو بخاطر من بخواه

من پر از احساسم تو پر از احساسی مگه میشه فلبمو نشناسی

yasemanarmin — Tue, 04 Dec 2007 18:11:18 GMT

در اتاقی که به اندازه ی یک تنهائیست
دل من که به اندازه یک عشق است
به بهانه های ساده خوشبختیه خود مینگرد
به زوال زیبای گلها درگلدان
به نهالی که تو در باغچه خانه مان کاشته ای
و به آواز قناریهاکه به اندازه یک پنجره میخواند..
آری،سهم من اینست.
سهم من
آسمانیست که آویختن پرده ای آن را از من میگیرد

این مثنوی حدیث پریشانی من است

yasemanarmin — Wed, 21 Nov 2007 16:23:18 GMT

این مثنوی حدیت پریشانی من است            .
بشنو که سوگنامه ی ویرانی من است
امشب نه این که شام غریبان گرفته ام                                        .
بلکه به یمن امدنت جان گرفته ام
   گفتی غزل بگو، غزلم! شور و حال مرد        .
بعد از تو حس شعر فنا شد، خیال مرد
گفتم مرو که تیره شود زندگانیم          .
با رفتنت به خاک سیه می نشانیم
گفتی زمین مجال رسیدن نمی دهد          .
بر چشم باز فرصت دیدن نمی دهد
وقتی نقاب محور یکرنگ بودن است،          .
معیار مهرورزیمان سنگ بودن است،
دیگر چه جای دلخوشی و عشق بازی است           .
اصلا کدام احمق از این عشق راضی است
این عشق نیست، فاجعه ی قرن اهن است           .
من بودنی که عاقبتش نیست بودن است
.
.
.
حالا به حرف های غریبت رسیده ام
فهمیده ام که خوب تو را بد شنیده ام           .
حق با تو بود، از غم غربت شکسته ام
بگذار صادقانه بگویم که خسته ام           .
بیزارم از تمام رفیقان نا رفیق
اینها چقدر فاصله دارند تا رفیق            .
من را به ابتذال نبودن کشانده اند
روح مرا به مسند پوچی نشانده اند           .
تا این برادران ریاکار زنده اند
این گرگ سیرتان جفاکار زنده اند            .
یعقوب درد می کشد و کور می شود
یوسف همیشه وصله ی ناجور می شود            .
اینجا نقاب شیر به کفتار می زنند
منصور را هر اینه بر دار می زنند           .
اینجا کسی برای کسی، کس نمی شود
حتی عقاب در خور کرکس نمی شود           .
جایی که سهم مرد به جز تازیانه نیست
حق با تو بود، ماندنمان عاقلانه نیست           .
ما می رویم چون دلمان جای دیگر است
ما می رویم هر که بماند مخیر است             .
ما می رویم گرچه ز الطاف دوستان
بر جای جای پیکرمان زخم خنجر است             .
دلخوش نمی کنیم به عثمان و مذهبش
در دین ما ملاک مسلمان ابوذر است             .
ما می رویم مقصدمان نامشخص است
هر جا رویم بی شک از این شهر بهتر است             .
از سادگی است گر به کسی تکیه کرده ایم
این جا که گرگ با سگ گله برادر است              .
ما می رویم ماندن با درد فاجعه است
در عرف ما نشستن یک مرد فاجعه است             .
دیریست رفته اند امیران قافله
ما مانده ایم قافله پیران قافله             .
این جا دگر چه باب من و پای لنگ نیست
باید شتاب کرد مجال درنگ نیست            .
بر درب افتاب پی باج می رویم
ما هم بدون بال به معراج می رویم           .

این شعر خیلی قشنگه ولی نمیدونم شاعرش کیه دکلمشو دارم فکر کنم شاعر ش هم خودش باشه (چند لحظه از وقتتونو بذارید یه نظرم به ما بدید دیگه)

*منتظر اپ بعدی باشید اونم قشنگه*

yasemanarmin — Fri, 09 Nov 2007 14:20:18 GMT

من اگــر بر تنتــان وصــله ي ناهمگـــونم

بعــد از اين فاصــله گيــريد ز پيــرامــونم

يـا مـــرا با لــب پــر خنــده پذيـــرا باشيــد

يـا بــرانيــد ز كـاشانــه ي خــود بيــرونــم

گــر مــرا از قفــس عشــق بيــرون اندازيد

تا نفــس مي كشـم از لطـف شمــا ممنــونم!

بيش از اين بر سر من دست نوازش نكشيد

كه بـه انــدازه ي كافـــي به شمــا مديـونـــم

عشــق در حوصـله ي عاطفه ي ليلي نيست

اين منــم آن كــه گــرفتــار تـر از مجنونـــم

گرچـــه در دسـت شما قطعه ي مومي نرمم

واي از آن لحظــه كه بجـوشـــد خــونـــم!!!

عشق بيمــاري مســري ست ز من بگريزيد

تــا ســـرايـت نكـنــد بر دلـتــان طاعـــونم...

yasemanarmin — Wed, 08 Aug 2007 09:06:21 GMT

* اون که یه وقتی تنها کسم بود تنها پناه دل بی کسم بود*

* تنهام گذاشتو رفت از کنارم از درد دوریش من بی قرارم *

* خیال می کردم پیشم میمونه ترانه ی عشق واسم میخونه *

*خیال میکردم یه همزبونه نمیدونستم نامهربونه*

*با اینکه رفته اما هنوزم از داغ عشقش دارم میسوزم * فکر و خیالش همش باهامه هر جا که میرم جلو چشامه*

* دلم میخواد تا دووم بیارم رو درد دوریش مرحم بذارم اما نمیشه راهی ندارم نمیتونم من طاقت بیارم *

yasemanarmin — Fri, 20 Jul 2007 17:29:18 GMT

لب آبی

گیوه ها را کندم و نشستم پاها در آب:

من چه سبزم امروز

و چه اندازه تنم هشیار است!

نکند اندوهی سر رسد از سر کوه.

چه کسی پشت درختان است!

هیچ می چرد گاوی در کرد.

ظهر تابستان است.

سایه ها می دانند که چه تابستانی است.

سایه هایی بی لک

گوشه ای روشن و پاک

کودکان احساس! جای بازی اینجاست

زندگی خالی نیست:

مهربانی هست، سیب هست، ایمان هست

آری

تا شقایق هست، زندگی باید کرد.

قسمتی از شعر در گلستانه صحراب سپهری

زیر باران

yasemanarmin — Mon, 09 Jul 2007 07:01:18 GMT

زير باران بيا قدم بزنيم حرف نشنيده اي به هم بزنيم

نو بگوييم و نو بينديشيم عادت كهنه را به هم بزنيم

و زباران كمي بياموزيم كه بباريم و حرف كم بزنيم

كم بباريم اگر، ولي همه جا                      عالمي را به چهره نم بزنيم

چتر را تا كنيم و خيس شويم              لحظه اي پشت پا به غم بزنيم

سخن از عشق خود بخود زيباست              سخن عاشقانه اي به هم بزنيم

قلم زندگي به دست دل است              زندگي را بيا رقم بزنيم

«سالكم» قطره ها در انتظار تواند                زير باران بيا قدم بزنيم